akcentowanie


akcentowanie
[акцентоване]
n
акцентування

Słownik polsko-ukraiński. 2014.

Look at other dictionaries:

  • akcentowanie — n I rzecz. od akcentować …   Słownik języka polskiego

  • kursoryczny — «szybko postępujący, biegnący» ∆ pedag. Lektura kursoryczna «czytanie ciągłe, nie przerywane objaśnieniami, płynne, z położeniem nacisku na odpowiednie przestankowanie, akcentowanie i stosowanie właściwej modulacji głosu» ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • linearyzm — m IV, D. u, Ms. linearyzmzmie, blm 1. muz. «rodzaj polifonii, w której rola melodyki jest nadrzędna w stosunku do harmoniki; charakterystyczny dla okresów, w których harmonika nie była jeszcze dostatecznie rozwinięta (np. w średniowieczu lub… …   Słownik języka polskiego

  • oksytoneza — ż IV, CMs. oksytonezazie, blm jęz. «akcentowanie wyrazów na ostatniej sylabie» ‹gr.› …   Słownik języka polskiego

  • paroksytoneza — ż IV, CMs. paroksytonezazie, blm jęz. «akcentowanie wyrazów na przedostatniej sylabie» Paroksytoneza jest zasadą polskiego akcentu …   Słownik języka polskiego

  • proparoksytoneza — ż IV, CMs. proparoksytonezazie, blm jęz. «akcentowanie wyrazów na trzeciej sylabie od końca» …   Słownik języka polskiego